ഹലോ സുഹൃത്തുക്കളെ, ഞാൻ ഡോക്ടർ ഹിമാൻഷു പാണ്ഡേ, അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ, സ്കൂൾ ഓഫ് ലോ, ദേവി അഹല്യ
വിശ്വ വിദ്യാലയം, ഇൻഡോർ.
ഇന്ന്, ഈ മോഡ്യൂളിലെ ഗവേഷണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ പ്രഭാഷണം നടത്താൻ പോകുന്നു.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും പ്രാധാന്യവും സംബന്ധിച്ച ഗവേഷണവും അതിന്റെ അടിസ്ഥാന വശങ്ങളും
മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള എളുപ്പവും സാധാരണവുമായ സമീപനം ഈ മൊഡ്യൂളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
എങ്ങനെ ഗവേഷണ രീതികൾ ഒരു അറിവിന്റെ ഒരു സ്ട്രീമിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും
നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ലക്ഷ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങൾ.
ഈ പോയിന്റുകളെല്ലാം ഈ മൊഡ്യൂളിന് കീഴിൽ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അത് ഈ പ്രഭാഷണത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കും.
ഈ പ്രഭാഷണത്തിന്റെയും മൊഡ്യൂളിന്റെയും ലക്ഷ്യം ഗവേഷണത്തെക്കുറിച്ചും മനുഷ്യനുമായുള്ള അവയുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും
അടിസ്ഥാനപരമായ ധാരണ വികസിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്.
മനുഷ്യവികസനം എന്നത് ഗവേഷണ പ്രക്രിയയുടെയും ഗവേഷണ പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന്റെയും
അതിന്റെ തരവും പ്രാധാന്യത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.
നിങ്ങളുടെ ഭാവിയിൽ നിയമപരവും സാമൂഹികവുമായ നിയമപരമായ ഗവേഷണം ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും പിന്തുടരാനും കഴിയുന്ന തരത്തിൽ, സാമൂഹിക-നിയമ പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നതിനും
വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിനും ഗവേഷണം നടത്തുന്നതിനുമുള്ള കഴിവുകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിന്.
ഗവേഷണം എന്ന ആശയം മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്, ഈ ആശയം രണ്ട് തരത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്
ആവശ്യമാണ്.
ആദ്യം, അതിന്റെ സാധാരണ അർത്ഥത്തിലും രണ്ടാമത്തേത് സാങ്കേതിക അർത്ഥത്തിലും ആണ്.
സാങ്കേതിക ബോധത്തിലേക്ക് വരുന്നതിനുമുമ്പ്, പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിൽ ആശയം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
ഉദാഹരണങ്ങൾ, സാധാരണ അർത്ഥത്തിൽ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ തന്റെ ജീവിതപ്രശ്നം
പരിഹരിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു.
ഒരു വ്യക്തി തന്റെ പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന് ചെയ്യുന്ന അത്തരം പ്രവൃത്തിയെ ചിലപ്പോൾ സാധാരണയായി ഗവേഷണം എന്ന്
വിളിക്കാറുണ്ട്, അത് സാങ്കേതിക പദത്തിൽ ഗവേഷണം എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല.
മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്‌നമോ വസ്തുതയോ പ്രതിഭാസമോ ഏതെങ്കിലും ഇടപാട് പ്രശ്‌നകരമോ
ആയി കാണുകയും ആ പ്രശ്‌നം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് അനുഭവവും അറിവും
ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്‌താൽ, ഉടനടി ഇതാണ് മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസമോ സ്വാഭാവിക ഗുണമോ. ഉടനെ അവൻ അറിവ്
അന്വേഷിക്കാൻ നീങ്ങുന്നു.
വിദഗ്ധർ, അനുഭവപരിചയമുള്ള വ്യക്തികൾ, അത്തരം പ്രശ്നങ്ങളുടെ ഉത്തരം അല്ലെങ്കിൽ ആ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനുള്ള അറിവ് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട
വിശ്വസ്തരായ വ്യക്തികൾ എന്നിവരോടൊപ്പം പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനായുള്ള അറിവ് തിരയാൻ അദ്ദേഹം നീങ്ങുന്നു.
ആ അറിവ് തേടിക്കൊണ്ട് പ്രയോഗിച്ചതിന് ശേഷം, അവൻ ആ അറിവ് പ്രയോഗിക്കുകയും തന്റെ പ്രശ്‌നമായ ജീവിതരീതി
പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവന്റെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെടുമോ ഇല്ലയോ എന്നത് അതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജീവിതത്തിലെ ഈ പ്രശ്‌നപരിഹാര പ്രക്രിയ ഒരു പ്രശ്‌നപരിഹാര പ്രവർത്തനമാണ് ആ പ്രശ്‌നപരിഹാര പ്രവർത്തനം
ശാസ്‌ത്രീയമല്ല, കാരണം പ്രശ്‌നപരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ശാസ്ത്രീയമല്ല.
ശാസ്ത്രീയമായ രീതികൾ അനുസരിച്ചാണ് മുന്നോട്ട് പോയത്, അത് വ്യവസ്ഥാപിതമായ
രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചില്ല.
ഈ മുഴുവൻ പ്രക്രിയയും നോൺ-റിസർച്ച് ആക്ഷൻ(non-research action) എന്നും നോൺ റിസർച്ച് ആക്ഷൻ എന്നും വിളിക്കാം,
ഗവേഷണം അല്ലാത്തത് ഗവേഷണത്തിന് തുല്യമല്ല.
ഗവേഷണേതര പ്രവർത്തനവും ഗവേഷണ പ്രക്രിയയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
നോൺ-റിസർച്ച് ആക്ഷൻ(non-research action) ആണ് അതിന്റെ പ്രക്രിയയിൽ എപ്പോഴും സങ്കീർണ്ണമാണ് , ഏതെങ്കിലും പ്രവർത്തനം
വ്യവസ്ഥാപിതമായി നടപ്പിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ , വ്യക്തമായും അതിന്റെ ഫലം വിശ്വസനീയമായിരിക്കില്ല .
ഫലങ്ങൾ വിശ്വസനീയമല്ലെങ്കിൽ, ആ ഫലങ്ങൾ ബാധകമാക്കുന്നത്, ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രശ്‌നത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ,
ഒരുപക്ഷേ അപകടകരമായ കാര്യമോ അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തിക്കോ സമൂഹത്തിനോ സ്ഥാപനത്തിനോ ഹാനികരമായേക്കാം.
നേരെമറിച്ച്, ഗവേഷണ പ്രക്രിയ അറിവ് തിരയുന്നതിനുള്ള ഒരു ശാസ്ത്രീയ പ്രക്രിയയാണ്.
അറിവ് തിരയുന്നതിനുള്ള ശാസ്ത്രീയ പ്രക്രിയ അർത്ഥമാക്കുന്നത്, ഇതിനകം അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള
എല്ലാ രീതികളും ഗവേഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാണ്.
ഗവേഷണം തുടരാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ആ മാതൃകകൾ നിർണായകമല്ലെങ്കിലും, ഗവേഷണത്തിന്റെ
ഉദ്ദേശ്യത്തിനും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി ഏത് രീതിയും പരിഷ്കരിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും ഗവേഷകന്റെ
തിരഞ്ഞെടുപ്പുണ്ട്.
കൂടാതെ ശാസ്ത്രീയമായ പ്രക്രിയയിലൂടെ ലഭിച്ച അത്തരത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഡാറ്റ , അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ
വിശ്വസനീയവും സാധുതയുള്ളതുമാണ്.
അത്തരം വിശ്വസനീയവും സാധുതയുള്ളതുമായ ഏതൊരു നിഗമനവും അറിവിന്റെ ശേഖരത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാം,
നിലവിലുള്ള അറിവിന്റെ ശേഖരത്തിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്യാൻ കഴിയും.
ആശയത്തെക്കുറിച്ച് അതിന്റെ സാധാരണ രീതിയിൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.
ഇനി ആശയത്തെ അതിന്റെ സാങ്കേതിക ബോധത്തോടെ മനസ്സിലാക്കണം .
സാങ്കേതിക അർത്ഥത്തിൽ, ഗവേഷണം എന്നത് രണ്ട് പദങ്ങളുടെ ഘടനയാണെന്ന് നമുക്ക് പറയാം, ഒന്ന്
വീണ്ടും, രണ്ടാമത്തേത് തിരയൽ.
Re എന്നത് ലാറ്റിൻ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം വീണ്ടും, പുതിയതും ആവർത്തിച്ചുള്ളതുമായ അന്വേഷണം എന്നാണ്.
തിരച്ചിൽ അർത്ഥമാക്കുന്നത് നോക്കിയോ അല്ലെങ്കിൽ അന്വേഷിച്ചോ എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തുക എന്നാണ്.
ഇവിടെ ഈ രണ്ട് പദങ്ങളും മുഴുവൻ പ്രക്രിയയെയും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു, അതായത് പ്രതിഭാസങ്ങളെ നേരിട്ട് നിരീക്ഷിച്ച്
അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ഉറവിടങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തുക, ഇതാണ്
ഗവേഷണം.
ഇവിടെ ഗവേഷണം ഒരു പ്രക്രിയയാണ് അത് ഗവേഷണ പ്രശ്നം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു ,
തിരഞ്ഞെടുത്ത ശേഷം ഏതെങ്കിലും ഗവേഷണ പ്രശ്നം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഗവേഷകൻ ആ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ നീങ്ങുന്നു.
പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം വസ്തുതകളുടെ പഠനമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലാണ്
വരുന്നത്.
അവൻ തന്റെ പ്രശ്നവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അത്തരം പ്രസക്തമായ എല്ലാ വിവര വസ്തുതകളും ശേഖരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു,
ആ വസ്തുതകൾ വിശകലനം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ ഒരു നിശ്ചിത നിഗമനത്തിലെത്തി, ആ കാര്യം അവസാനിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം അയാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും
അറിവ് ലഭിക്കും.
ആ അറിവ് പ്രയോജനത്തിനും സമൂഹത്തിന്റെ പ്രയോജനത്തിനും വേണ്ടി പ്രയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ
അറിവിന് സമൂഹത്തെ ആ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്ന് തൃപ്തിപ്പെടുത്താനോ നേരിടാനോ കഴിയുമെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അതിനെ
ഗവേഷണത്തിന്റെ വിജയ പ്രക്രിയ എന്ന് വിളിക്കാം.
ഗവേഷണ പ്രക്രിയയിൽ എന്താണ്, എന്ത് തിരയണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചില പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.
എന്തിന് തിരയണം?
കൂടാതെ, എങ്ങനെ തിരയാം?
'എന്ത്' എന്ന പദം ഗവേഷണ വസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
'എന്തുകൊണ്ട്' അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, മൂന്നാമത്തേത് 'എങ്ങനെ' എന്നത് ഗവേഷണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന
രീതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ, അതിന്റെ ലക്ഷ്യം, രണ്ടാമത്തേത് ഉദ്ദേശ്യം, മൂന്നാമത്തേത്
വിവരശേഖരണത്തിനും ഡാറ്റ വിശകലനത്തിനും വ്യാഖ്യാനത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ്.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളും ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവുമായ എല്ലാ ഗവേഷണങ്ങളിലും സാധാരണയായി ആവർത്തിച്ച്
ഉപയോഗിക്കുന്ന രണ്ട് പദങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുകയും വേർതിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും ഒന്നല്ല.
ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത പ്രവർത്തനവും ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത ഫലങ്ങളുമുണ്ട്.
ഏതൊരു ഗവേഷണത്തിന്റെയും ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഗവേഷണത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ഗവേഷണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം അല്ലെങ്കിൽ
തത്ത്വചിന്ത അല്ലെങ്കിൽ ഗവേഷണ തത്വം എന്നിവ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അറിവ് തേടുക എന്നതാണ്.
ഉദ്ദേശം , ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം എല്ലായ്പ്പോഴും അത് എങ്ങനെ എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗവേഷണത്തിന്റെ
ഫലം സമൂഹത്തിന് ഗുണം ചെയ്യും.
ഫലങ്ങളുടെ ഗുണഭോക്താവ് ആരായിരിക്കും, ആ ഗവേഷണ നിഗമനവും ഗവേഷണ ഫലങ്ങളും
എങ്ങനെ അവർക്ക് പ്രയോജനകരമാകും അല്ലെങ്കിൽ ഗവേഷണത്തിന്റെ യുക്തിസഹമായ
ഗവേഷണത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമോ?
വസ്തുവും ലക്ഷ്യവും എവിടെയോ ബന്ധപ്പെട്ട നിബന്ധനകളാണ്, സ്വതന്ത്രമായി
മോശം പരസ്പരം.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒബ്ജക്റ്റും ലക്ഷ്യവും തമ്മിലുള്ള ഈ ബന്ധം ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ കാണിക്കുന്നു
ഈ ഉദാഹരണത്തിൽ, അവർ മൂന്ന് വ്യക്തികളാണ്, മിസ്റ്റർ എ, മിസ്റ്റർ ബി, മിസ്റ്റർ സി. ഈ മൂന്നിന്റെയും ഒബ്ജക്റ്റ്
അതേ, അത് റെസിഡൻഷ്യൽ ഹൗസ് പ്രോപ്പർട്ടി നിർമ്മാണമാണ്.
A, B, C എന്നിവയുടെ ഒബ്ജക്‌റ്റ് ഒന്നുതന്നെയാണ്, അതേസമയം അവയ്‌ക്ക് അവയുടെ വ്യക്തിഗത ഉദ്ദേശ്യമുണ്ട്.
മിസ്റ്റർ എ സ്വന്തം വാസയോഗ്യമായ ഉപയോഗത്തിനായി വീട് നിർമ്മിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അതേസമയം
മിസ്റ്റർ ബി അത് പുറത്തുവിടുന്നതിനായി വീട് നിർമ്മിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മിസ്റ്റർ സി തന്റെ നിക്ഷേപം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഈ വസ്തുവിന്റെ മൂലധന നിക്ഷേപം.
അതിനർത്ഥം, ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധമുണ്ടെന്ന്
നമുക്ക് നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.
ഗവേഷകൻ ഒരേ സമയം ഏറ്റെടുക്കുന്ന ഏതൊരു ഗവേഷണ വിഷയത്തിനും വ്യത്യസ്ത സമയങ്ങളിൽ
ഒരേ വിഷയം ഉണ്ടായിരിക്കാം, ഒരേ വിഷയം തിരഞ്ഞെടുത്തേക്കാം. ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ, എന്നാൽ അവരുടെ വ്യക്തിഗത
ഗവേഷണ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം.
ചില ഗവേഷകർ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗവേഷണ പ്രശ്നം കണ്ടെത്താൻ ഗവേഷണം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മറ്റുള്ളവർ ഡോക്ടറേറ്റ് പോലെയുള്ള ഏതെങ്കിലും അക്കാദമിക് ബിരുദം നേടുന്നതിന് ഗവേഷണം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കൂടാതെ
ഏതെങ്കിലും ഫണ്ടിംഗ് ഏജൻസികളിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ താൽപ്പര്യമുള്ള മൂന്നാമത്തെ ഗവേഷകനും.
ഇവിടെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ഒന്നുതന്നെയാണ്, എന്നാൽ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ വ്യക്തിഗത
ഗവേഷകന്റെ സമയം, സ്ഥലം, ലക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം.
വ്യത്യസ്ത ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഗവേഷണത്തെ കണ്ടുപിടുത്ത ഗവേഷണം,
പര്യവേക്ഷണ ഗവേഷണം, വിശദീകരണ ഗവേഷണം, രോഗനിർണ്ണയ ഗവേഷണം, പരിഹാര ഗവേഷണം,
താരതമ്യ ഗവേഷണം, പരീക്ഷണ ഗവേഷണം, അവസാനത്തെ ചരിത്ര ഗവേഷണം എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിക്കാം.
ഈ വിശദീകരണങ്ങളെല്ലാം, ഗവേഷണത്തിന്റെ വർഗ്ഗീകരണങ്ങളെല്ലാം ചിത്രീകരണപരമോ നിർണായകമോ അല്ല.
വ്യത്യസ്ത ലക്ഷ്യങ്ങളുടെയും അളവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മറ്റ് ചില തരം വർഗ്ഗീകരണം ഉണ്ടായിരിക്കാം.
ആദ്യത്തെ വിഭാഗം അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് എന്ത് പറയാൻ കഴിയും, എന്തെങ്കിലും കണ്ടുപിടിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തെ
അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ആദ്യത്തെ തരം ഗവേഷണത്തെ കണ്ടുപിടിത്ത ഗവേഷണം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
കണ്ടുപിടിത്ത
ഗവേഷണം എന്നത് ഗവേഷകൻ ഏതെങ്കിലും സിദ്ധാന്തമോ തത്വമോ അന്വേഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ,
ആ സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നതിലൂടെ, അവന് ഏത് ശ്രേഷ്ഠമായ ഉൽപ്പന്നവും നവീകരിക്കാൻ കഴിയും.
കണ്ടുപിടിത്ത ഗവേഷണം സാധാരണയായി ഭൗതിക കാര്യങ്ങൾക്കായി പ്രയോഗിക്കുന്നു, മുമ്പ് നിലവിലില്ലാത്ത
അത്തരം കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ.
ഈ രീതി ഗവേഷകന്റെ ശുദ്ധമായ ശാസ്ത്രത്തെയും വ്യക്തിഗത വൈദഗ്ധ്യത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.
ആദ്യത്തെ ഗവേഷകൻ തന്റെ ലോജിക്കൽ വിശകലനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചില വസ്തുതകൾ, രീതികൾ, രീതിശാസ്ത്രം എന്നിവ
കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
അത്തരത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും അറിവ് മുമ്പ് നിലവിലില്ല, അവൻ പ്രാഥമിക ഘട്ടത്തിൽ ആ അറിവ് ശേഖരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു,
ആ അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവൻ തന്റെ സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിക്കുകയോ നിർമ്മിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
അതിലൂടെ, ആ സിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഏതെങ്കിലും മെറ്റീരിയൽ ഉൽപ്പന്നമോ വസ്തുവോ നവീകരിക്കുന്നു.
കണ്ടുപിടുത്ത ഗവേഷണത്തിന്റെ ഉദാഹരണം ലേഖനങ്ങൾ, ഉപകരണങ്ങൾ, യന്ത്രസാമഗ്രികൾ അല്ലെങ്കിൽ ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവയാണ്.
കണ്ടുപിടുത്ത ഗവേഷണത്തിന് ശേഷം, രണ്ടാമത്തെ ഗവേഷണം പര്യവേക്ഷണ ഗവേഷണമാണ്.
പര്യവേക്ഷണ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒബ്ജക്റ്റ് ഈ ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും വസ്തുത നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഏതെങ്കിലും
അജ്ഞാത വസ്തുത പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഗവേഷണം.
എന്നാൽ ആ വസ്തുതയുടെ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് സമൂഹത്തിന് അറിവില്ല.
ആ വസ്തുതകൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുകയും ആ വസ്തുതകൾ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്
ഗവേഷകന്റെ ശ്രദ്ധ.
ഈ ഗവേഷണത്തിൽ ഗവേഷകനെ സഹായിക്കാനോ അവന്റെ ലക്ഷ്യവുമായി മുന്നോട്ടുപോകാൻ അവനെ
നയിക്കാനോ ഒരു പ്രാഥമിക ഡാറ്റയും നിലവിലില്ല.
നിഗൂഢമായ വസ്‌തുതകൾ , വിശദീകരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള വസ്തുതകൾ ഈ പര്യവേക്ഷണ രീതിയിലൂടെ
തിരയുകയും വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പര്യവേക്ഷണ ഗവേഷണത്തിനു ശേഷം, മറ്റൊരു തരം ഗവേഷണമാണ് വിശദീകരണ ഗവേഷണം .
അറിവിന്റെ വിശദീകരണമാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഏതൊരു അറിവും, സമൂഹത്തിലും സമൂഹത്തിലും ഒരു കൂട്ടം ജനവിഭാഗങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏതൊരു വസ്തുതയും വസ്തുതയുടെ
അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് ഇതിനകം തന്നെ അറിയുകയോ ബോധവാന്മാരോ ആണ്.
എന്നാൽ ആ വസ്‌തുത എന്നതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് ബോധമില്ലെങ്കിലോ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അറിവ്
അപൂർണ്ണമോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതോ പൊരുത്തമില്ലാത്തതോ ആണെങ്കിൽ അവരുടെ അറിവ് എവിടെയോ തികഞ്ഞതല്ല.
ആ ജീവിത സങ്കൽപ്പത്തോടുള്ള സാമൂഹിക ധാരണ തിരുത്താൻ കഴിയുന്ന വസ്തുതകളുടെ
യഥാർത്ഥ വിശദീകരണം നൽകുക എന്നതാണ് ഗവേഷകന്റെ ശ്രദ്ധ.
കാരണം ഇത് വളരെ അനിവാര്യമാണ് അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹത്തെ പൊതുവെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയോ
സത്യത്തോട് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ഇത് സാമൂഹിക വികസനത്തിന്റെ കാര്യമാണെന്ന് നമുക്ക് പറയാൻ കഴിയും
ഏത് വസ്തുതയുടെയും സത്യാവസ്ഥ.
ആ പ്രത്യേക സാമൂഹിക പ്രശ്നത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും സമൂഹത്തെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുകയും
ബോധവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ഗവേഷകന്റെ ധാർമിക കടമയാണ്.
വിശദീകരണ ഗവേഷണത്തിന് ശേഷം, മറ്റൊന്ന് രോഗനിർണ്ണയ ഗവേഷണമാണ്, അവിടെ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം സമൂഹത്തിൽ നിലവിലുണ്ട്.
ആളുകളെ ആ പ്രശ്നം ബാധിക്കുന്നു, പക്ഷേ ആ പ്രശ്നം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കാമെന്ന് അവർക്ക് അറിവില്ല, അവിടെ
പ്രശ്നത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും പ്രശ്നത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും കാരണമാകുന്ന അത്തരം പ്രശ്നത്തിന്റെ
കാരണങ്ങളോ വേരിയബിളുകളോ അറിയില്ല ഈ ഗവേഷകൻ .
ഈ ഗവേഷണം, പ്രശ്നത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, നിലനിൽപ്പ്, നിലനിൽപ്പ് എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമായ കാരണങ്ങളോ വേരിയബിളുകളോ കണ്ടെത്താൻ
ഗവേഷകൻ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നു, ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം ഏതെങ്കിലും പ്രശ്നത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കുന്നു.
ഇതിനെ കാര്യകാരണ ഗവേഷണം എന്നും വിളിക്കുന്നു .
കാര്യകാരണ ഗവേഷണത്തിന് ശേഷം, മറ്റൊരു പ്രധാന ഗവേഷണം പരിഹാര ഗവേഷണമാണ്, അവിടെ
ഏത് പ്രശ്നത്തിന്റെയും കാരണങ്ങൾ സമൂഹത്തിന് ഇതിനകം തന്നെ അറിയാം.
പക്ഷേ, ആ പ്രശ്നം എങ്ങനെ നേരിടാം, അതാണ് ചോദ്യം.
പ്രശ്നത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഇതിനകം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, അത്തരം പ്രശ്നം എങ്ങനെ തടയാം അല്ലെങ്കിൽ നിയന്ത്രിക്കാം
എന്നത് ഒരു ചോദ്യമാണ്.
ഈ ഗവേഷണത്തിലൂടെ, അത്തരം സാമൂഹിക പ്രശ്‌നങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനോ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിനോ ഉപയോഗപ്രദമാകുന്ന
വസ്തുതകളോ വേരിയബിളുകളോ അന്വേഷിക്കാൻ ഗവേഷകൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
റെമെഡിയൽ പ്രോബ്, ഗവേഷണത്തിനു ശേഷം, മറ്റൊരു ഗവേഷണം താരതമ്യ ഗവേഷണമാണ്.
ഈ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം രണ്ടോ അതിലധികമോ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ താരതമ്യമാണ്, പ്രതിഭാസങ്ങൾ, സമൂഹം,
നയം, ഉപകരണം, തത്വങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ.
ഇവിടെ ഗവേഷണം, ഗവേഷകൻ രണ്ടോ അതിലധികമോ തത്വങ്ങൾ, സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രൂപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള
താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.
അവ വിശകലനം ചെയ്തതിന് ശേഷം, നിർവചിക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുന്നതിന് ഏത്
പ്രത്യേക സിദ്ധാന്തമോ മാതൃകയോ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിഗമനം ചെയ്യുന്നു.
അടുത്ത ഗവേഷണം പരീക്ഷണാത്മക ഗവേഷണമാണ്.
പരീക്ഷണാത്മക ഗവേഷണത്തിൽ, വേരിയബിളുകൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ വേരിയബിളിന്റെ
ഫലങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇവിടെ ഗവേഷകന് ഗവേഷണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വേരിയബിളുകളുടെ മേൽ നിയന്ത്രണം ഉണ്ട്, കൂടാതെ അവയുടെ കൃത്രിമത്വത്തിന്റെ
ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മറ്റ് വേരിയബിളുമായുള്ള അവയുടെ പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ചോ പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഈ ഗവേഷണം അനുമാനത്തിന്റെ വേരിയബിളുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ടെസ്റ്റിംഗ് എന്നിവ പരിശോധിക്കാനുള്ള ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ്
നടത്തുന്നത്.
വേരിയബിളുകളുടെ പരിശോധനയെ ലബോറട്ടറി ഗവേഷണം എന്നും വിളിക്കുന്നു.
നിയമ ഗവേഷണത്തിൽ പരീക്ഷണാത്മക ഗവേഷണങ്ങൾ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളൂ.
ചരിത്ര ഗവേഷണം അതിന്റേതായ പ്രത്യേക ലക്ഷ്യങ്ങളുള്ള മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള ഗവേഷണമാണ്, ഇത് വളരെ
പ്രധാനപ്പെട്ട തരത്തിലുള്ള ഗവേഷണമാണ്.
ഈ ഗവേഷണത്തിലൂടെ ഭൂതകാല വസ്‌തുതകൾ അല്ലെങ്കിൽ തെളിവുകൾ വ്യവസ്ഥാപിതമായും കാലക്രമത്തിലും പഠിക്കുന്നു.
മുൻകാല സംഭവങ്ങളിലൂടെ, ഗവേഷകൻ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിഭാസങ്ങളും ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയും വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു,
ഭാവി തീരുമാനങ്ങൾക്കും ഇത് പ്രയോജനകരമാകും.
ഈ ഗവേഷണത്തിൽ, ഗവേഷകൻ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വസ്തുതകൾ ശേഖരിക്കുകയും അവയെ വിശകലനം ചെയ്യുകയും
മുൻകാല സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് സാധുവായ ഒരു പ്രസ്താവന നൽകുന്നതിന് സംഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഈ വർഗ്ഗീകരണത്തിന് ശേഷം, ഗവേഷണ പ്രക്രിയയുമായി
വരിക.
ഗവേഷണ പ്രക്രിയയിൽ മൂന്ന് പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്.
ആദ്യഭാഗം ഡാറ്റയുടെ ശേഖരണമാണ്, രണ്ടാമത്തേത്, ഡാറ്റയുടെ വിശകലനം, മൂന്നാമത്തേത്
ഡാറ്റയുടെ വ്യാഖ്യാനമാണ്.
ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിലും, ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുന്നതിനും വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിനും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനുമുള്ള
വൈദഗ്ധ്യവും വിശകലന രീതികളും ഗവേഷകന് ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ, ഗവേഷകന്റെ താൽപ്പര്യം പുനരാരംഭിക്കുന്ന ഗവേഷണം അവയുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച്
അറിയുക എന്നതാണ്.
ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വിശദീകരിക്കാം എല്ലാ പുരോഗതിയും അന്വേഷണത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചതെന്ന്
ജൂറിസ് ഹഡ്‌സന്റെ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.
സംശയം പലപ്പോഴും അമിത ആത്മവിശ്വാസത്തേക്കാൾ നല്ലതാണ്, കാരണം അത് അന്വേഷണത്തിലേക്കും അന്വേഷണം
അന്വേഷണത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
ഭാവി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കോ തീരുമാനങ്ങൾക്കോ പ്രയോജനപ്രദമായ എവിടെയെങ്കിലും ഗവേഷണ പുരോഗതി .
വ്യക്തിയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം, വസ്തുതകളുടെ സത്യാവസ്ഥ, പ്രതിഭാസങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരാകുന്നിടത്ത്
അയാൾക്ക് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയും.
കാൾ പിയേഴ്സൺ ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ മനോഹരമായി വാക്കുകളുടെ
രചനയിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഭൂമിയിലേക്ക് കുറുക്കുവഴിയില്ല, സത്യത്തിലേക്ക് കുറുക്കുവഴിയില്ല,
പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നേടാനുള്ള മാർഗമില്ല. ശാസ്ത്രീയ രീതിയുടെ കവാടം.
യാഥാർത്ഥ്യം അറിയാൻ ശാസ്ത്രീയ രീതികളും ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണവും ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.
നിയമപണ്ഡിതർക്ക് ഗവേഷണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ
സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
നിയമ
ഗവേഷണം സാമൂഹിക ശാസ്ത്ര സമീപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ്, കാരണം നിയമം
ഒരു മാനദണ്ഡ ശാസ്ത്രമാണ്, നിയമം സ്വതന്ത്രമായി പഠിക്കാൻ കഴിയില്ല.
നിയമം എന്നത് സാമൂഹിക സ്വഭാവം, സാമൂഹിക ക്രമം എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉപകരണമാണ്,
അതുകൊണ്ടാണ് നിയമ ഗവേഷണം ജീവിതത്തിൽ, സാമൂഹിക പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പഠിക്കേണ്ടത്, എന്നാൽ
നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. സാമൂഹിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മറ്റ് സ്ട്രീമുകൾ അതിന്റെ വ്യതിരിക്തമായ
ആധികാരിക വിജ്ഞാന സ്രോതസ്സുകൾ കാരണം.
അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്രോതസ്സുകൾ നിയമനിർമ്മാണം, മുൻവിധി, ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയാണ്.
ജൂറിസ്റ്റിക് നിയമ ഗവേഷണങ്ങളിൽ പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു പൊതു സ്രോതസ്സാണ് എഴുത്ത്.
സമൂഹം ഒരു ചലനാത്മക ആശയമാണ്, അതിനാൽ നിയമം നിശ്ചലമാകില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് സാമൂഹിക വികസനത്തിനും സാമൂഹിക ഉപയോഗത്തിനും നിയമ ഗവേഷണം വളരെ പ്രധാനമായത്.
നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ഇനിപ്പറയുന്ന പോയിന്റുകളിൽ വിശദീകരിക്കാം - നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങളുടെയും
ആചാരങ്ങളുടെയും ലക്ഷ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക, സാമൂഹിക ആവശ്യങ്ങൾ മാറ്റുന്നതിൽ അവയുടെ പ്രയോജനം
പരിശോധിക്കുക, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് കണ്ടെത്തുകയും അവ മറികടക്കാൻ ആവശ്യമായ നടപടികൾ
കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുക. പ്രശ്നം , നിയമനിർമ്മാണത്തിലൂടെയും മെച്ചപ്പെടുത്തലിലൂടെയും സാമൂഹിക തിന്മകളെ തടയുന്നതിനും
നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുന്നതിന് , സ്പേസും മെച്ചപ്പെടുത്തലും വ്യക്തിഗത അവകാശങ്ങൾ ,
സാമൂഹിക ക്രമം , നിയമനിർമ്മാണ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്ന പുതിയതും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ
സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ പ്രാധാന്യവും , അവരുടെ നടപ്പാക്കൽ, നടപ്പാക്കൽ, ലംഘനം.
രണ്ടോ അതിലധികമോ നിയമനിർമ്മാണങ്ങളുടെ താരതമ്യം, സംഘട്ടനത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുന്നതും നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒരു
പൊതു വസ്തുവാണ്.
പുതിയ വസ്‌തുതകൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനും പഴയ വസ്‌തുതകൾ പരിശോധിക്കുന്നതിനും പരിശോധിക്കുന്നതിനും പുതിയ സാങ്കേതികതയിൽ വസ്തുതകൾ വിശകലനം ചെയ്യുക.
സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടാണ് നിയമ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
നിയമ ഗവേഷണത്തിൽ സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക നടപടിക്രമ മാതൃകകളും
രീതികളും ഉണ്ട്.
ഇവ പരിണാമപരവും വിശദീകരണപരവും ഐഡന്റിഫിക്കേറ്ററിയും സംയുക്തവും ആഘാത വിശകലനവും സംവേദനാത്മക
മാതൃകയുമാണ്.
പരിണാമ മാതൃകയിൽ സാമൂഹിക തിന്മകളുടെ വേരുകൾ തിരിച്ചറിയുകയും അവയുടെ നിരോധനവും നിയന്ത്രണവും
നിയമ ഗവേഷണം നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നടപടിക്രമം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു .
പരിണാമ സിദ്ധാന്തം അടിസ്ഥാനപരമായി അവതരിപ്പിച്ചത് ഡാർവിനാണ്.
പരിണാമ സിദ്ധാന്തം തന്റെ ഭൂതകാലത്തെ നോക്കി വർത്തമാനകാലത്തെ വിശദീകരിക്കാനുള്ള ഒരു സിദ്ധാന്തമാണെന്ന്
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
രണ്ടാമതായി, നിയമ ഗവേഷണത്തിൽ ചില ലക്ഷ്യങ്ങളോടെയാണ് വിശദീകരണ മാതൃക - വിശദീകരണ മാതൃക ഉപയോഗിക്കുന്നത്,
അവിടെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ഏതെങ്കിലും നിയമത്തിന്റെയോ നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെയോ ഏതെങ്കിലും ചട്ടത്തിന്റെയോ സ്വഭാവം, വ്യാപ്തി,
ഉറവിടങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ്.
പ്രസ്താവിച്ച ഉറവിടങ്ങളും നിയമനിർമ്മാണവും പ്രകൃതിയും അവയുടെ യഥാർത്ഥ സാമൂഹിക അവസ്ഥയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.
നിയമത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും നിഗമനത്തിലെത്താം,
നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളും പരിമിതികളും ഈ രീതിയിലൂടെ കേന്ദ്രീകരിക്കാവുന്നതാണ്.
മൂന്നാമത്തേത് ഐഡന്റിഫിക്കേറ്ററി മോഡൽ ആണ് - ഈ മോഡലിന് ആ വ്യക്തികൾ, ഏതെങ്കിലും നിയമത്തിന്റെ
ഗുണഭോക്താക്കൾ, നിയമനിർമ്മാണ പദ്ധതികൾ അല്ലെങ്കിൽ നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവ കണ്ടെത്തുന്നതിനും തിരയുന്നതിനും നേരിട്ട്
സമീപനമുണ്ട്.
ഏതെങ്കിലും നിയമം ഒരു നിശ്ചിത ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് നടപ്പിലാക്കിയതെങ്കിൽ, ഈ നിയമനിർമ്മാണ പദ്ധതിയുടെ
ഗുണഭോക്താവ് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം ഗ്രൂപ്പാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഈ നിയമം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന്
പരിശോധിക്കുകയാണ് ഗവേഷകന്റെ ലക്ഷ്യം.
അല്ലെങ്കിൽ ഈ വ്യവസ്ഥകളുടെയും സ്കീമുകളുടെയും ഗുണഭോക്താവായ മറ്റാരെങ്കിലും തിരശ്ശീലയ്ക്ക്
പിന്നിൽ ഉണ്ടോ?
അടുത്തത് പ്രൊജക്റ്റീവ് മോഡൽ - പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണത്തോടുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ മനോഭാവവും
പ്രതികരണശേഷിയും പ്രതിപ്രവർത്തനവും കണ്ടെത്താൻ പ്രൊജക്റ്റീവ് മോഡൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഏതെങ്കിലും പുതിയ നിയമനിർമ്മാണം അവതരിപ്പിക്കുകയോ നിലവിലുള്ള നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പായി
പൊതുജനാഭിപ്രായം ക്ഷണിക്കുക, അതുവഴി നയം നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മറികടക്കാൻ കഴിയും.
ഏതെങ്കിലും നിയമനിർമ്മാണ നടപടികളോടുള്ള സാമൂഹിക പ്രതികരണം കണ്ടെത്താൻ ഈ പ്രൊജക്റ്റീവ് മോഡലിനൊപ്പം സർവേ രീതി .
സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു
അടുത്തത് കൊളാറ്റീവ് മോഡൽ ആണ് - നിലവിലുള്ള രണ്ട് നിയമങ്ങൾ , നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ , നിയമ മാതൃകകൾ
എന്നിവ തമ്മിലുള്ള താരതമ്യമാണ് കൊളാറ്റീവ് മോഡൽ ചെയ്യുന്നത്.
രണ്ട് നിയമങ്ങൾ താരതമ്യം ചെയ്ത് ഏതാണ് കൂടുതൽ പ്രവർത്തനക്ഷമമായതെന്നും അതിലൂടെ ആവശ്യമുള്ള ഫലം
കൈവരിക്കാമെന്നും കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
അടുത്തത് ആഘാത വിശകലനമാണ് .
ആഘാതം വിശകലനം പ്രക്രിയ ഏതെങ്കിലും ചട്ടം , നിയമനിർമ്മാണ തത്വം , വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവയുടെ സ്വാധീനം കണ്ടെത്തുന്നതിലാണ്
ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതെന്ന് ഈ പദത്തിലൂടെ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. സമൂഹത്തിൽ.
ഇവിടെ നിയമ തത്വങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ, സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ സമൂഹത്തിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം പഠിക്കുന്നു.
കൂടാതെ, അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തെങ്കിലും കുറവ് കണ്ടെത്തിയാൽ അത് ഗവേഷകന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ശരിയാക്കും.
മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിന് ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയും, ഇവയാണ് ആഘാത വിശകലനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഇംപാക്ട് വിശകലനത്തിന് ശേഷം മറ്റൊരു മോഡൽ ഇന്ററാക്ടീവ് മോഡൽ ആണ്.
സമൂഹവുമായി നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ ഇടപെടുമ്പോൾ മറ്റ് ചില ഘടകങ്ങളുടെ
പങ്കാളിത്തം പഠിക്കുക .
സാമൂഹിക പ്രതിഭാസങ്ങളുമായുള്ള നിയമം ഇടപഴകുമ്പോൾ, മറ്റ് ഘടകങ്ങൾ വേരിയബിളുകൾ,
അവയുടെ പങ്ക്, അവയുടെ സ്വഭാവവും ഫലങ്ങളും സംവദിക്കപ്പെടുന്നു.
ചില വേരിയബിളുകളുടെ പ്രതിപ്രവർത്തനം, അവയുടെ സ്വഭാവം, നിയമത്തിലും സമൂഹത്തിലും ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം
എന്നിവ കാണിക്കുന്ന തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ഈ മാതൃകയിലെ ഗവേഷകന്റെ ശ്രദ്ധ.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ഈ അടിസ്ഥാന സമീപനം, ഗവേഷണത്തിന്റെ സാങ്കേതിക ബോധം, ഗവേഷണത്തിനായി പ്രയോഗിക്കുന്ന
നടപടിക്രമം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്ത ശേഷം, പ്രഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള സമയമാണിത്.
ചില ലക്ഷ്യങ്ങളോടെ അജ്ഞാതമായ വസ്‌തുതകൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനോ നിലവിലുള്ള വസ്‌തുതകൾ വിശദീകരിക്കുന്നതിനോ ഉള്ള
ചിട്ടയായ പ്രക്രിയയാണ് ഗവേഷണം.
ഇവിടെ വ്യവസ്ഥാപിതമായ പ്രക്രിയ ഈ കാര്യത്തിനായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ശാസ്ത്രീയ രീതികൾ പിന്തുടർന്ന്
കൈവരിക്കാൻ കഴിയും.
ശാസ്ത്രീയ രീതിയിൽ വിവിധ അംഗീകൃത മോഡലുകൾ ഉണ്ട് കൂടാതെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച്
ഗവേഷകന് ഏത് മോഡലും തിരഞ്ഞെടുക്കാനാകും.
നിയമവും സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കണ്ടെത്തുന്നതിലും വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലും വിശദീകരിക്കുന്നതിലും
നിയമ ഗവേഷകരുടെ പങ്ക് പ്രധാനമാണ്.
സോഷ്യൽ സയൻസ് സ്ട്രീമുകളിലെ സാധാരണ ഗവേഷണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ സാധാരണയായി
നിയമ നിയമ ഗവേഷണങ്ങളിലും ബാധകമാണ്.
എന്നാൽ ഈ രീതികൾ നിയമ സ്ട്രീമിൽ ചില പരിഷ്കാരങ്ങളോടെയും നിയമ വ്യവസ്ഥയുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ
ഉദ്ദേശം തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ആവശ്യമായ ചില ഭേദഗതികളോടെയും തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
എന്റെ ഭാഗത്ത് നന്ദി.